van virtuele realiteit naar echte film
A scene from the movie (Image: Evo Szuyuan)
CaféBabel.com, een online magazine dat de Europese publieke opinie over politieke, culturele en sociale trends vanuit Europees perspectief stimuleert en ontwikkelt, wijdt een artikel aan een opmerkelijke film. Voor de speelfilm VolaVola\FlyMe draait de Italiaanse regisseur Berardo Carboni (virtueel alter ego Finally Outlander) op 2 locaties: één in Rome en de andere in Second Life. Hij maakt zo met een enkel script twee identieke verhalen op deze locaties. Om Second Life als locatie te gebruiken is, behalve uniek, des te opmerkelijker nu de populariteit van deze virtuele wereld lijkt te tanen. De artistieke experimenten gaan echter nog steeds door.
Un Chien Andalou - Luis Buñuel / filmreference.com
De bijgeleverde video op CaféBabel.com geeft vooralsnog wel te denken over de kwaliteit. Is dat momenteel nog het probleem met virtuele werelden? Tijdens de conferentie Walled Garden, georganiseerd door Virtueel Platform, was ik nog getuige van een keynote speech die op dat moment plaatsvond in een realtime virtuele wereld. Een aardige oplossing als een spreker op dat moment niet fysiek de afstand kan overbruggen. Het leidde echter tot komische taferelen toen de interviewster zichzelf per ongeluk op schoot zag zitten bij degene die ze interviewde.
Het werken met gecombineerde reële en virtuele werelden biedt natuurlijk wel ongekende mogelijkheden, vooral als het verhaal consistent verteld wordt. Spelen met de perceptie van wat gezien en/of verondersteld wordt is sinds filmmakers als Wiene en Buñuel continu verder geëvolueerd, samen met de technische mogelijkheden. VolaVola\FlyMe past waarschijnlijk goed in die ontwikkeling.
Volgens het artikel op CaféBabel.com gaat het om een eigentijds liefdesverhaal, gezien door de ogen van 3 stellen.
“The love story describes different aspects of contemporary life through the eyes of three couples who have grown up at different periods. Mario Gerosa, a virtual worlds guru, was involved in the writing of the screenplay, and an open method of working was used to make the film, including a MySpace site and a group on Facebook to invite people to collaborate.”
De film zal zowel op het web als in de bioscoop worden vertoond. Meer over de film lees je op CaféBabel.com.
Erfgoednieuws !
Theo Meereboer
Simone Stoltz
Jeroen IJntema
Blair Kneppers
gastredacteur
David van Zeggeren
Interessante post Theo!
Inhoudelijk heb ik er niets op aan te merken of aan te vullen.
Het enige wat me opvalt is dat er de laatste tijd steeds vaker gesproken wordt over de neergang van de virtuele werelden.
Volgens mij is dat helemaal niet zo, alleen is er een paar jaar geleden een enorme hype geweest (in de pers) en die is voorbij. Dan lijkt het misschien alsof Second Life in dit geval, aan het inzakken is.
Dit soort experimenten tonen juist aan, dat het nog springlevend is en uitnodigt tot allerlei leuke nieuwe initiatieven. :-)
In aanvulling op hetgeen Luud al heeft gezegd, kan ik uit eigen ervaring meegeven dat Second Life nog steeds springlevend is. Sterker nog: de mensen die serieus met dit platform bezig zijn, zijn ongelofelijk blij dat de hype voorbij is!
Er zijn in-world steeds meer goede initiatieven te bespeuren. Niet alleen worden dit soort werelden als artistiek platform gezien – met steeds meer ‘eigen’ kunst – maar vooral onderwijsinstellingen (met name ook vanuit de medische hoek) zien grote mogelijkheden (en testen daarmee) van virtuele lesomgevingen.
Veel interessante experimensen vinden trouwens plaats in afgesloten gedeelten van Second Life, waar de ‘gamers’ dus niet bijkunnen.
@ Luud, @ Christian: ik denk ook dat de hype rond SecondLife de serieuze ontwikkeling een tijdje in de weg heeft gestaan. Ik vind het wel jammer dat SecondLife en virtuele werelden zo synoniem zijn (voor leken). Probleem is misschien enerzijds onbekendheid (en dus onvoldoende echt draagvlak) en anderzijds technisch: er moet nog zo lang ontwikkeld worden voordat virtuele werelden werkelijk soepel en levensecht overkomen.
Wellicht hebben Luud en Christian daar betere voorbeelden van?
Alvast enkele tips om de discussie nog wat te voeden:
second life crew
second life satire
second life herald
second lige + Walled Garden
@Theo: Zelf ben ik een artikel aan het voorbereiden over het nut van virtuele werelden voor archivarissen. Dat wordt uiteindelijk onder de vlag van de Society of American Archivists online gepubliceerd. Ik ga daarin niet alleen in op Second Life, maar probeer breder – voor leken – inzichtelijk te maken wat voort soort serieuze initiatieven er al plaatsvinden, op archiefgebied dan.
Maar ook op andere gebieden, zoals dat van de kunsten (de Sixtijnse Kapel) of de archeologie (de grotten van Lascaux), zijn er al mooie voorbeelden te vinden, die laten zien waar het naartoe kan gaan en welk nut virtuele werelden kunnen hebben als het gaat om onderwijs, historische beleving enzovoort.
Ze zijn klein, pril en soms lastig te vinden – want geen onderdeel van de hype en dus geen media-aandacht – maar de ontwikkelingen gaan snel.
Met je bezwaren ben ik het eens. Door de hele hype rond Second Life is die wereld zowat synoniem voor virtuele werelden geworden. En inderdaad, je moet nog aardig wat know-how hebben om echt iets spektaculairs te doen. Maar ach, de eerste websites waren ook voor de geeks en trokken nauwelijks publiek.
Alle lof voor de pioniers dus, die de échte erkenning pas van een volgende generatie zullen krijgen, vermoed ik.
@Theo
Ik denk dat Second Life een paradijs is voor mensen die aan roleplaying willen doen. Die zijn er dan ook genoeg met hun eigen thema-eilanden.
Daar lopen dan avatars rond die helemaal in stijl zijn gekleed, de taal van de sim spreken en hun eigen wereld hebben gebouwd, conform hun eigen opvattingen.
Met name voor mensen met een interesse in het verleden bieden deze werelden ongekende mogelijkheden. Christian noemde al twee sprekende voorbeelden.
Een andere toepassing van virtuele werelden die nog volop in ontwikkeling is, zijn de digitale steden die gebouwd worden. O.a. Tilburg is daar mee bezig. Daar gebruikt men het b.v. om heel actuele vraagstukken als de inrichtingsplannen van de Heuvel te visualiseren. Dan kun je met je avatar rondlopen in de geplande omgeving en op basis daarvan een keuze maken.
http://www.virtueeltilburg.nl
@ Luud
de voordelen voor roleplaying zie ik idd ook en ik vermoed dat dit een nog groter vlucht zal nemen zodra de techniek verbeterd en Second Life toegankelijker is. Als ik het vergelijk met een heel ander medium als twitter of Google maps en hoe veelvuldig en snel dat geaggregeerd raakt, heeft Second Life, of een andere virtuele wereld nog een aantal dempels te nemen.
Ik heb in 2007 tijdens de PICNIC een voorbeeld gezien van ik meen Alphen aan den Rijn, dat ook een digitale stad aan het bouwen was. De presentatie was dusdanig dat ik halverwege ben weggelopen. Maar ook de inhoud overtuigde me niet. Toch geloof ik wel dat virtuele werelden een waardevolle toevoeging zijn, maar zoals gezegd, ik denk dat die evolutie nog echt in de kinderschoenen staat.
Natuurlijk hoor ik graag nog meer goeie tegenvoorbeelden :-)