Horen activiteiten van IJsfontein ook tot belevenis communicatie?
oktober 16, 2007 door ilsedevries
Na het college waarin iemand van IJsfontein kwam vertellen over hoe zij de inrichting van musea veranderden waardoor deze voor (vooral) kinderen interessanter werden (spelletjes, games etc.) vroeg ik mij af of dit soort activiteiten ook hoort tot belevings communicatie.
Of is beleveniscommunicatie echt alleen de manier waarop een instelling of organisatie naar buiten toe wordt neergezet?
Jan-Willem Huisman, (mede-) oprichter en eigenaar van IJsfontein, dat pas geleden het tienjarig bestaan vierde, vertelde over het wat, waarom en hoe van interactiviteit en beleving.
Dit zijn kernvragen die bij veel exhibits de dienst uitmaken:
- wat willen we hier laten zien (en aan wie => doelgroep)?
- waarom is dat essentieel (en waarom zou iemand dat willen meemaken => doelstelling)?
- hoe en wanneer zijn we geslaagd in onze opzet (en hoe krijgen we de feedback die we willen => doelmatigheid)?
Dit zijn vragen die eigenijk aan elk communicatieplan vooraf zouden moeten gaan. Het zijn ook vragen die ze bij IJsfontein stellen.
Gevolg is dat de beleving van bezoekers toeneemt. Dit is een integraal onderdeel van de communicatie. Sterker nog: het is een ander soort communicatie. Wat binnen en buiten de organisatie is, valt bij een museum toch een beetje samen. Het is het bekende tell me, show me, involve me (zie: beleveniscommunicatie op frankwatching)